W 2026 roku używanie mieszkania w firmie, wynajmowanie go ani wpisanie do ewidencji nie przesądza o możliwości zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów. O tym, czy odpisy można zaliczać do kosztów, decyduje rozróżnienie lokalu mieszkalnego objętego ustawowym wyłączeniem od lokalu użytkowego; znaczenie ma też to, czy nieruchomość była amortyzowana przed zmianą przepisów.
Zakaz amortyzacji podatkowej lokalu mieszkalnego w 2026 roku
W 2026 r. art. 22c pkt 2 ustawy o PIT wyłącza amortyzację podatkową budynków mieszkalnych, samodzielnych lokali mieszkalnych oraz wskazanych praw spółdzielczych do lokali o charakterze mieszkalnym. Zakaz dotyczy także nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej, oddanych w najem lub dzierżawę. Samo używanie mieszkania jako biura, uzyskiwanie z niego przychodu ani ujęcie go w ewidencji firmowej nie znoszą tego wyłączenia.
Decyduje mieszkalny charakter nieruchomości, a nie sposób jej wykorzystywania. Odrębnie art. 22c pkt 1 PIT wyłącza z amortyzacji grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów; jest to osobna podstawa wyłączenia, niezależna od zakazu dotyczącego nieruchomości mieszkalnych.
Jak ustalić, czy lokal jest mieszkalny, czy użytkowy?
O kwalifikacji lokalu dla celów amortyzacji nie przesądza jego nazwa handlowa ani samo faktyczne wykorzystanie. Trzeba zestawić dokumenty dotyczące prawa do lokalu, jego dopuszczonej funkcji i ewidencji z informacją, jak jest rzeczywiście używany. Pojedynczy dokument nie zawsze rozstrzyga całą ocenę, a przy rozbieżnościach należy ustalić ich przyczynę.
- Dokument nabycia i rodzaj prawa — sprawdź, co dokładnie nabyto lub do jakiego prawa przysługuje tytuł; pomocne mogą być także dane księgi wieczystej.
- Dokumentacja budowlana i zaświadczenie o samodzielności — porównaj informacje o funkcji lokalu i jego wyodrębnieniu. Jeśli sposób użytkowania się zmienił, ustal, czy dokumenty potwierdzają dopuszczenie tej funkcji.
- Ewidencja i rzeczywiste wykorzystanie — uwzględnij klasyfikację lokalu oraz to, jak faktycznie służy, ale nie traktuj samego wpisu ani sposobu używania jako rozstrzygających.
Nazwa „biuro” lub „apartament inwestycyjny”, krótkoterminowy najem ani stawka podatku od nieruchomości same nie przesądzają o statusie. W budynku o mieszanej funkcji odrębny lokal użytkowy wymaga osobnej oceny względem lokali mieszkalnych. Lokal niemieszkalny może podlegać amortyzacji tylko wtedy, gdy jest kwalifikowanym środkiem trwałym i spełnia pozostałe warunki; przy niejednoznacznych dokumentach nie należy zakładać takiej kwalifikacji bez wyjaśnienia stanu faktycznego.
Co z lokalami amortyzowanymi przed 2022 rokiem?
Wcześniejsze nabycie mieszkania ani rozpoczęcie jego amortyzacji nie pozwalało kontynuować odpisów bezterminowo.
Po zakończeniu okresu przejściowego nie można wznowić odpisów tylko dlatego, że część wartości lokalu pozostała niezamortyzowana. Sama ta wartość nie daje też podstawy do jednorazowego zaliczenia jej do kosztów.
Dokumentacja historyczna nadal ma znaczenie: warto zachować wartość początkową lokalu, zestawienie dotychczasowych odpisów oraz dokumenty nabycia i ulepszeń. Pozwalają one odtworzyć historię nieruchomości i rozliczeń, choć same nie przywracają prawa do amortyzacji.


Najnowsze komentarze